وظايف شهرداري در چارچوب حقوق شهري

شهرداري ها در سطح جهاني از جمله سازمان هايي هستند كه نقش مهمي در توسعه كشورها و گسترش عرصه هاي مدني دارند. اين سازمان ها در ايران، از جايگاه اصلي خود كه برنامه ريزي و مديريت امور شهري است، دور مانده اند و تبديل به سازمان هايي با نيروي انساني ناكارآمد و خدمات نه چندان با كيفيت، بويژه در شهرهاي متوسط و كوچك شده اند. امروزه شهرها و شهرداري ها از نظر مديريتي و برنامه ريزي با شرايطي متغيير روبه رو هستند. افزايش انتظارات و نيازهاي مردم، كاهش منابع مالي و تخريب محيط زيست، پيچيدگي هاي اجتماعي و كالبدي شهر از جمله مشكلاتي است كه امروزه مديران شهري با آن مواجه اند. رويكرد كنوني شهرداري ها مبني بر امر برنامه ريزي توسعه شهري و عمدتا راه حل هايي در ارتباط با مسائل گذشته اند. اين راه حل ها كه زماني از اعتبار برخوردار بودند، به طور نسبي اهميت خود را از دست داده و به دنبال اين تغييرات، شيوه هاي اداره شهري متمركز و سلسله مراتب تك ساختاري و تك بعدي نيز به دنبال آن ناپديد مي شود. در كشور ايران نيز با روش هاي نوين مديريتي و غير متمركزي كه به اجرا گذاشته شده و همچنين با شكل گير شوراهاي اسلامي شهر، موضوع مديريت شهرها در راس بحث ها و گفتارهاي سياسي و اجتماعي قرار گرفته است از اين رو ارتقا شرايط مديريت شهري و بهبود وضعيت شهرداري ها بايد با عنوان يكي از اهداف برنامه ها و از عوامل موثر در بهبود اداره شهر و عملكرد شهرداري مورد توجه قرار گيرد و انتخاب مدير واجد شرايط و مجرب براي شهرداري ها مي تواند از مهمترين عوامل موثر در بهبود اداره يك شهر محسوب شود. پيچيدگي مسائل شهري و پديده هاي جاري در آن به حدي است كه مديريت اين مجموعه در هم تنيده نيازمند برنامه ريزي و تشكيل سازمان هاي مسئول مي باشد. مديريت شهري به عبارتي يك سازمان گسترده متشكل از تمام عناصر و اجزاي رسمي و غير رسمي ذيربط و موثر در ابعاد مختلف اجتماعي، اقتصادي و كالبدي حيات شهر با هدف اداره، هدايت و كنترل و توسعه همه جانبه و پايدار شهر مربوطه است كه از بخش ها و نهادهاي مختلفي تشكيل مي شود.