چالش ها و پيامدهاي حقوقي انتقال آب درياي خزرتوسط دولت ايران

آب جايگاه و اهميتي مقدس، حياتي و استراتژيك در ايران و توسعه مناطق و شهرهاي ايران را داراست. درياي خزر منبعي مهم، استراتژيك براي ايران و كشورهاي منطقه خزر بهشمار ميرود. تحليل طرح انتقال آب از درياي خزر به استان كمآب سمنان با توجه به نقش جديد اين استان در سياستهاي آمايشي كشور و برعهده گرفتن بخشي از تراكم جمعيتي و اقتصادي منطقه، از ابعاد مختلف زيستمحيطي، اقتصادي بينالمللي، سياسي، فني و ... با رويكرد پايداري، ضروري است. در اين طرح در نظر گرفتن تهديدها وآسيب پذيري مربوط به تبعات زيستمحيطي، اقتصادي، سياسي و بينالمللي، اختلال در شبكه انتقال، حملات هوايي، آلودگي آب در محدوده هاي حساس ساحلي، جنگلي، رشته كوه البرز، كويرسمنان نيز تاسيسات آب شيرين كني توصيه مي شود. در اين راستا تجارب جهاني بويژه پروژه انتقال آب درياچه ارال به سكونتگاههاي پيرامون آن و تبعات زيست محيطي و بيماريهايي بدنبال آن بوجود آمدند، قابل توجه مي باشد. با توجه به اينكه برخي كارشناسان انتقال آب از درياي خزر را يك كار غيرعلمي مي‎دانند و معتقدند عملياتي‎شدن اين طرح روند خشك‎شدن بزرگترين درياچه جهان را فراهم مي‎كند اما رئيس سازمان محيط زيست مي‎گويد: انتقال آب از دريا به داخل سرزمين براي برطرف كردن نياز آبي مصرف‎كنندگان صنعتي و آب شرب بلامانع است. عده‎اي از كارشناسان در مخالفت با اين طرح مي‎گويند: درياي خزر يك درياي بسته است و هر دستكاري در اين دريا موجب به خطرافتادن اكوسيستم طبيعي خواهدشد؛ و انتقال آب درياي خزر تهديدي براي دريا است، اگر اين پروژه به مرحله اجرا برسد با كاهش شديد آب دريا و خشك شدن آن روبه‎رو خواهيم شد و اين انتقال موجب ايجاد يك بحران زيست محيطي خواهد شد. اين پژوهش با مطالعه اين چالش ها و بررسي نقاط ضعف و قوت اين پروژه به اين مساله ميپردازد.