تابعيت و احوال شخصيه در حقوق بين الملل خصوصي

تابعيت و احوال شخصيه در حقوق داخلي و حقوق بين الملل خصوصي ايران داراي اهميت زيادي است زيرا از لحاظ حقوق داخلي فقط احوال شخصيه ايرانيان شيعه تابع قانون مدني ايران است و احوال شخصيه ساير ايرانيان غيرشيعه تابع مقررات مذهبي مي باشد. در مورد تابعيت نيز كي از قواعد حقوقي است كه امروزه در تمام كشورهاي دنيا شناخته‌ شده‌ و مباني و اصول حاكم بر آن مشخص و معلوم است. اين قاعده كه موجوديت آن ريشه در حقوق بين‌الملل دارد، از زماني مطرح شد كه دولت‌هاي مستقل به مفهوم امروزي تشكيل شدند و در ادامه تشكيل دولت‌ها، ملي‌گرايي و مليت مطرح شد. با اين وجود، برخي اعتقاد دارند كه قاعده تابعيت به دليل اينكه نشانگر رابطه فرد با دولت است، از قواعد حقوق عمومي محسوب مي‌شود. از لحاظ حقوق بين الملل خصوصي، طبق ماده قانون مدني، اتباع خارجه مقيم ايران از حيث احوال شخصيه تابع قانون دولت متبوع خود مي باشند. با وجود اين، نظريات حقوقدانان يا دكترين حقوقي ايران درباره مفهوم و قلمرو موضوعي آن، يعني اين كه كدام موضوعات از جمله مسائل مربوط به احوال شخصيه محسوب مي شوند، با هم اختلاف دارند. بنابراين لازم است مفهوم احوال شخصية و تابعيت و موضوعات مرتبط با آن روشن شود تا قانون صالح حاكم بر آن نيز معلوم گردد.