سياست تقنيني-قضايي ايران در قبال جرم قوادي در شبكه هاي اجتماعي

قيادت سايبري، به عنوان شيوه ي نوين قوادي در جهت گسترش فحشا در جامعه، فراگير شده است. قوادي در حقيقت، دلالي زنان و مردان براي تلذذ غير به شرط تحقق زنا يا لواط مي باشد. هدف اين پژوهش، بررسي بزه قوادي از طريق فضاي سايبري در حقوق كيفري ايران است. در يك تقسيم بندي كلي، مي توان تحقّق جرم قوادي را به دوصورت سنّتي و از طريق رايانه يا شبكه هاي اجتماعي، در نظر گرفت. بدليل گسترش وقوع اين جرم در فضاي مجازي و افزايش توليد محتواي مستهجن از اين طريق و عدم كارآمدي قوانين كيفري در اين حوزه، لازم است تا قانونگذار با جرم انگاري قوادي در محيط مجازي و تعيين مجازاتي متناسب با دامنه ي وسيع اين بزه، قيادت سايبري را جرمي تشديد شده بداند و مجازات سايبري مناسب را به جزاي حدّي قوادي، بيفزايد.