واكاوي انديشه ي پُل ميشل فوكو و مقايسه ي آن با رويكرد تعالي بخش مباني اسلامي در حوزه ي حقوق زن و خانواده

انديشه هاي پُل ميشل فوكو كه در زمره ي تفكرات زيربنايي فمينيسم محسوب مي گردد؛ مباني فمينيسم متأخر، از انديشه هاي پست مدرن و شالوده شكنانه دريدا و ميشل فوكو، به ويژه تأكيد فوكو بر رابطه «قدرت و دانش»، تأثير زيادي پذيرفته است و از اين رهگذر، نسبي گرايي، نفي هر گونه باور كليشه اي در باب زنان و مردان، و همچنين پذيرش جامعه دوجنسي به منزله ويژگي هاي عصر پسامدرن، به جريان هاي تفكر فمينيستي راه يافته است. طبق تحليل هاي صورت گرفته در حوزه هاي نقدبرون ديني و درون ديني، ميتوان نتيجه گرفت بيان تفكرات غربي پُل ميشل فوكو، بنابر آموزه هاي اسلامي، محكوم به رد مي باشد چرا كه شاخصه هاي اصلي و اساسي انسانيت و مباني طبيعي و تكويني و فطري انسانيت نيز، در چنين تفكراتي، ناديده انگاشته شده است. گرايش هاي فمينيستي به مثابه يك ديدگاه «حقوق محور» از ديدگاه اسلامي، متمايز مي گردد. اسلام گرچه نسبت به حقوق زنان و مردان بي تفاوت نيست و در مقابل تضييع حقوق آنان سكوت را روا نمي دارد، امّا با اين وصف، ديدگاهي اخلاق محور است، به اين معنا كه اصلاح اخلاقي را پيش فرض اصلاح روابط حقوقي زن و مرد ميداند. بنابراين تأكيد بر حقوق مادامي كه تربيت روحي در دستور كار قرار نگيرد، مي تواند به پيچيده تر شدن شكل ستم عليه زنان و خانوده منجر شود. پژوهش حاضر با هدف واكاوي انديشه ي پُل ميشل فوكو، به مقايسه ي آن با رويكرد تعالي بخش مباني اسلامي در حوزه ي حقوق زن و خانواده مي پردازد. روش به كار رفته در مقاله حاضر، اسنادي- كتابخانه اي و نوع اين پژوهش، بنيادي- كاربردي مي باشد.