بررسي تطبيقي ارزش شهادت زن در ايران، فقه اسلام و حقوق بين الملل

اقوال فقهاي اماميه در مورد اعتبار شهادت زن بر دو قول مبتني است، دسته اي براي شهادت زن موضوعيت قائل هستند، لذا شهادت زن را منحصر به نصوص فقهي مي دانند. از اين حيث در مواردي فقط شهادت زن را پذيرفته اند، در مواردي براي شهادت زن اعتباري قائل نشده و آن را منحصر به مردان دانسته اند و در مواردي شهادت زن را در صورتي داراي اعتبار مي دانند كه منضم به قسم باشد و در اعتبار آن از نظر عدد با مردان تفاوت قائل شده اند. دسته اي ديگر از فقها براي شهادت زن طريقيت قايل شده اند لذا حصول اطمينان براي قاضي محكمه را به طور مطلق مبناي اعتبار شهادت دانسته اند. حقوقدانان نيز به پيروي از فقه اماميه به شرحي كه گذشت، در مورد شهادت زن نظر خود را بيان داشته اند. البته مي توان براي شهادت در حدود الهي به صورت مطلق، موضوعيت قائل شد و در غير حدود الهي به صورت مطلق طريقيت را مبنا قرار داد.