توليد پليمرهاي پايدار از منابع تجديد پذير زيست توده

Production of Sustainable Polymers from Renewable Biomass Resources

كشف و توسعه پليمرهاي مصنوعي در قرن بيستم بي چون و چرا به عنوان يكي از مهمترين اختراعات انسان ها براي بهبود كيفيت زندگي شناخته شده است. با توجه به تأثير پليمرها به عنوان يك منبع ضروري و نقش موثر و جايگاه ممتاز آنها در جوامع مدرن بشري بايد اين مواد نوظهور از ديدگاه توسعه پايدار به طور جدي مورد بحث و بررسي قرار بگيرند. توسعه پايدار يعني نيازهاي حال حاضر جوامع بشري بدون به خطر افتادن توانايي نسل هاي آينده براي تأمين نيازهاي خود برطرف شوند. توسعه پايدار در واقع پل ارتباطي بين محيط زيست و مسائل اجتماعي و اقتصادي انسان است كه تغييرات آب و هوا، تخريب زمين، اثرات گازهاي گلخانه اي و كاهش منابع تجديدناپذير را نيز مد نظر قرار مي دهد و سعي مي كند روابط سيستم هاي انساني و اكوسيستم ها به منظور استفاده پايدار از منابع طبيعي در جهت تأمين رفاه حال و آينده انسانها و اكوسيستم ها به خوبي تنظيم و مديريت شود. اين مقاله قصد دارد تا نماي كلي پليمرهاي پايدار توليد شده از زيست توده تجديدپذير را با زمينه هاي خاص تحقيقاتي كه شايسته يك بحث جامع هستند، ارائه دهد. از آنجا كه پلاستيك ها به طور فزاينده اي براي طيف وسيعي از كاربردها از كالا گرفته تا فناوري هاي پيشرفته در حال فراگير شدن هستند، كيفيت و سبك زندگي ما به رشد و استفاده از پليمرها از منابع تجديد پذير بستگي دارد. پيش بيني مي شود كه در آينده نزديك پليمرهاي پايدار ساخته شده از زيست توده طبيعي به طور قابل توجهي جايگزين پليمرهاي مشتق شده از نفت خواهند شد. با توجه به كاهش سريع منابع نفتي و محدود شدن اين منابع به مناطق جغرافيايي خاص در نهايت علم و فناوري پليمر روزي از وابستگي به نفت خلاص خواهد شد. بنابراين ، هدف اصلي اين مقاله برجسته ساختن دستاوردها و تلاش ها و ارائه چشم اندازي براي انتقال فناوري از پليمرهاي پتروشيميايي به پليمرهاي پايدار ساخته شده از زيست توده به عنوان يك منبع تجديد پذير است.