بررسي مقاومت بيرون كشيدگي مهارهاي صفحه اي با در نظر گرفتن سه روش عددي المان محدود، المان محدود توسعه يافته و المان گسسته

نياز روزافزون بشر به تامين انرژي، انسان را مجبور كرده است تا از منابع مختلف انرژي بهره مند شود. در اين راستا تامين انرژي از منابع آبي يكي از اقدامات موفق است. در اين مرحله، يك نياز ضروري براي پايداري سكوهاي دريايي يا خشكي، ظرفيت لنگرهاي آنها است. مهندسان ژئوتكنيك تاكنون سعي كرده اند با استفاده از روش هاي مختلف بهترين و ارزان ترين روش پايداري را در سكوهاي ساحلي و فراساحلي ارائه دهند. از اين رو مهارهاي مكانيكي و استاتيك مختلفي طراحي شده است. در اين تحقيق نوع جديدي از مهار با مقايسه سه روش (عناصر گسسته، اويلرين-لاگرانژي جفت شده و اجزاي محدود) و استفاده از نرم افزار آباكوس بررسي شده است. شكل مهارها مربع و دايره و پارامترهايي مانند چگالي خاك و تعداد صفحات به عنوان پارامترهاي موثر در نظر گرفته شد. دليل انتخاب اين نوع مهارها براي آناليز عددي بررسي تأثير افزودن صفحات بر ظرفيت باربري در شرايطي بود كه انواع مهارها داراي مساحت مساوي باشند. همچنين نتايج به‌دست‌آمده از مقايسه مدل‌هاي اويلرين-لاگرانژي جفت، المان گسسته و المان محدود نشان داد كه مدل اويلر تطابق خوبي با نتايج به‌دست‌آمده از آزمايشگاه دارد. با توجه به خروجي نمودارها، حداكثر ظرفيت بدست آمده از صفحه اي با شكل مربع و با فاصله 1B (B برابر با عرض صفحه ) است. همچنين نمودارهاي به دست آمده و خروجي آنها نشان داد كه با افزايش تعداد صفحات از يك صفحه به دو صفحه، ظرفيت باربري افزايش مي يابد، اما از دو صفحه به سه صفحه، ظرفيت باربري تغيير چنداني نمي كند.