اثر پوشش گياهي بر روي عمق آبشستگي در اطراف لوله هاي مستغرق موازي

استفاده از خطوط انتقال مواد هيدروكربني كه روي بستر اقيانوس و دريا كشيده شده اند، يكي از روش هاي متداول در كشور هايي است كه مرز آبي دارند. اين خطوط، براي عبور از پالايشگاه به سمت ساحل و سپس دريا، در مواردي ممكن است از كف رودخانه هاي عريض نيز عبور كنند. در اين مقاله نتايج حاصل از يك مدلسازي فيزيكي ، از بستر رودخانه ، با پوشش گياهي، در اطراف لوله هاي زير دريايي تحت شرايط هيدروليكي مختلف ارائه شده است. مدلسازي در يك فلوم مستطيلي به طول ده متر و عرض 75 سانتي متر انجام شده است. از دو لوله پلي اتيلني به قطر سه سانتي متر، نصب شده در وسط فلوم در امتداد عرضي روي بستر ماسه اي به ضخامت 30 سانتي متر براي شبيه سازي خطوط انتقال استفاده گرديد. نتايج نشان دادند با افزايش تراكم پوشش گياهي ، عمق و طول حفره آبشستگي كاهش مي يابد.