بررسي سيستم هاي ذخيره سازي انرژي هواي فشرده براي توليد پايدار در نيروگاه هاي بادي

امروزه استفاده از انرژي هاي تجديد پذير بسيار مورد توجه قرار گرفته است، چرا كه منابع انرژي تجديد ناپذير مانند سوخت هاي فسيلي، نفت، گاز و ... روز به روز در حال كاهش هستند و با توجه به مصرف روز افزون اين منابع، در آينده اي نه چندان دور، ديگر اثري از اين منابع نخواهد بود. از سوي ديگر آلايندگي منابع انرژي فسيلي و جريمه هاي سنگيني كه جهت جلوگيري از انتشار گاز هاي آلاينده مانند دي اكسيد كربن درنظر گرفته شده است، توجه كشورها را بيش از پيش به استفاده از منابع انرژي تجديد پذير مانند انرژي باد و خورشيد، جلب كرده است. تغييرات زياد و عدم يكنواخت بودن منحني بار در ساعات مختلف شبانه روز باعث شده است تا فقط در ساعات پيك بار از تمام ظرفيت نصب شده توليد استفاده شود و درساعات كم باري و ميان باري مقدار زيادي از ظرفيت نصب شده خارج از مدار باشد كه اين مطلب به معناي خواب سرمايه است. اين مشكل كم و بيش در شبكه هاي قدرت دنيا كه داراي منحني هاي بار با تغييرات زياد هستند مشاهده مي شود. اين موضوع محققان را برآن داشته است تا با نگاهي به تجربيات بشر و پيش زمينه ذخيره سازي از ديرباز، در انديشه ذخيره كردن انرژي الكتريكي باشند. سيستم ذخيره سازي انرژي هواي فشرده و تلمبه ذخيره با دارا بودن مزاياي متعدد فني، اقتصادي و محيط زيستي مي باشد, كه با تركيب اين سيستم ها با مزارع بادي مي توان توليد پايداري داشته باشيم. در مقاله حاضر جديدترين پژوهشها در زمينه سيستمهاي تركيبي توليد چندگانه و ذخيره سازي هواي فشرده و تلمبه ذخيره در توسعه انرژي پايدار درنيروگاه هاي بادي مورد بررسي قرار گرفته است.