بررسي اثر متغيرهاي عمده اقتصاد كلان بر صنعت فولاد در ايران به روش BMA

هدف از مقاله حاضر بررسي عوامل مؤثر بر توليد فولاد در ايران در بازه زماني 1980 تا 2021 است. براي اين منظور از رويكرد ميانگين‌گيري بيزين استفاده شده است. در اين رويكرد ابتدا براساس مباني نظري تحقيق و مطالعات پيشين طيف مختلفي از متغيرهاي اثرگذار بر توليد فولاد در نظر گرفته شده سپس احتمال حضور و ميزان اثرگذاري هر يك از متغيرها براساس رويكرد ميانگين‌گيري بيزين بيان شده است. متغيرهاي مورد استفاده در تحقيق حاضر شامل نرخ شهرنشيني، شاخص بازار سهام، ارزش افزوده بخش صنعت به GDP، نرخ تورم، صادرات فولاد، درآمدهاي نفتي، قيمت جهاني طلا، نسبت هزينه‌هاي دولت به GDP، سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي و نرخ ارز مؤثر حقيقي است. نتايج رويكرد ميانگين‌گيري بيزين نشان مي‌دهد كه نرخ رشد شهرنشيني، شاخص بازار سهام و ارزش افزوده بخش صنعت با احتمال بيشتري بر ميزان توليد فولاد در ايران اثرگذار هستند. هر يك از سه متغير فوق، اثر مثبت و معناداري بر توليد فولاد در ايران دارند.