انتخاب استراتژي بهينه زنجيره تامين سبز در صنعت فولاد

صنعت فولاد، در كشور ما يكي از صنايع استراتژيك و حياتي محسوب مي شود كه درآمدزايي و ارزآوري مطلوبي را نصيب كشور مي كند. با اين وجود، در اكثر مناطقي كه صنايع فولادي استقرار يافته اند، آسيب هاي گسترده اي به محيط-زيست وارد شده و موجب نارضايتي عمومي شده است. از اين رو، لازم است نگاهي استراتژيك براي حل معضلات زيست محيطي صنايع فولادي اتخاذ شود و تمامي اعضاي زنجيره تأمين آن ها در اين زمينه درگير شوند. هدف از انجام اين پژوهش، انتخاب استراتژي بهينه زنجيره تامين سبز در صنعت فولاد است. در اين تحقيق، معيارهاي ارزيابي استراتژي ها براساس نظرات خبرگان و تحقيقات پيشين شامل 20 معيار شناسايي شده است. همچنين، استراتژي ها شامل 4 استراتژي زنجيره تأمين سبز مطرح شده توسط سيمپون و سامون است. به منظور گردآوري داده ها، پرسشنامه اي طراحي شد كه در آن خبرگان و متخصصان صنعت فولاد به ارزيابي استراتژي ها براساس معيارها پرداختند. تعداد خبرگان مشاركت كننده 24 نفر بود كه به صورت هدفمند و براساس ميزان تسلط بر موضوع تحقيق انتخاب شدند. سپس، به منظور اولويت بندي استراتژي ها از روش فازي تاپسيس (FTOPSIS) استفاده شد يافته هاي حاصل از اولويت بندي عوامل شناسايي شده با روش فازي TOPSIS، نشان مي دهد كه استراتژي نوآوري محور داراي بالاترين اولويت است. همچنين، نتايج تحقيق نشان داد كه شركت هاي فولادي براي دستيابي به راه حل هاي زيست محيطي كم هزينه و اثربخش، بايد در اقدامات و برنامه هاي نوآورانه سرمايه گذاري كنند تا بتوانند فراتر از راه حل هاي مرسوم و پرهزينه فعلي، عملكرد زيست محيطي زنجيره تأمين خود را بهبود دهند.