اصلاح سبك زندگي در عرصه تغذيه بر اساس الگوي «حلال و طيب»

مقدمه: بند6-12 سياست هاي كلي سلامت، به اصلاح سبك زندگي در عرصه تغذيه اشاره دارد. انجام بخشي از اين كار نيازمند ارائه الگويي متناسب با شرايط ديني و فرهنگي جامعه است كه با تحقيق در منابع ديني، بهره گيري از معيارهاي فرهنگي جامعه و ظرفيت هاي موجود در حيطه كشاورزي و صنعتي قابل تحقق است. معرفي ابعاد اين الگو، هدف اين مقاله است. مواد و روشها: اين مقاله به روش مروري و شيوه كتابخانه اي نگارش شده است. يافته ها: مهمترين اصل در اصلاح سبك زندگي در عرصه تغذيه بر اساس الگوي حلال و طيب، فرهنگ سازي است. گام نخست در اين مقوله شناخت دقيق مباني تغذيه حلال و طيب و آموزش صحيح و علمي آن، با توجه به داشته هاي ديني و فرهنگي است. گام بعدي اصلاح باورهاي نادرست جامعه با تبيين عوارض تغذيه نادرست بويژه حرام و خبيث و شناسايي جايگزين هاي حلال و طيب است و گام نهايي بِه پروري مزرعه(كشاورزي و دامپروري) با رويكرد حلال و طيب، به منظور ارتقاء توليد، سهولت دسترسي و توزيع عادلانه است. بحث و نتيجه گيري: الگوي «حلال و طيب» مي تواند ضمن كمك به اصلاح سبك زندگي در عرصه تغذيه، افق هاي جديدي را به روي محققين اين حوزه بگشايد.