مباني تجديد و نوسازي در شكل گيري تمدن نوين اسلامي از ديدگاه استاد شهيد مطهري(ره)

بدون ترديد تمدن اسلامي منشأ و منبع تحولات بزرگ در حوزه هاي مختلف علمي، اجتماعي و سياسي بوده است. تمدن اسلامي بعد از چند قرن رشد وترقي چشم گير، وارد مرحله انحطاط شد. انديشمندان مسلمان جهت احياء و بازسازي تمدن اسلامي فراوان پرداختند يكي از بحث هاي اساسي، مسأله سنت گرايي و تجدد طلبي است گروهي طرفدار دوام همان اصول سنتي بدون هيچ گونه نوسازي شدند و گروهي ديگري براي حل مشكلات جامعه اسلامي به دنبال پالايش و تجديد انديشه هاي ديني بارويكرد غربي رفتند. در اين ميان، شهسوار عقلانيت و تمدن متفكر شهيد استاد مطهري(ره) (ره) و پيروان مشعل به دستان او با الهام و قرائت استدلالي خويش، از آيات بينات كتاب آسماني(قرآن) و سنت نبوي شيرازه نوانديشي و تجديد را با ابتناء بر اصول و مباني ثابت ديني و با تكيه بر عقلانيت تعادل بر قرار كرد. اين پژوهش نقش مباني تجدد و نوسازي استاد مطهري(ره) را در شكل گيري تمدن نوين اسلامي، با روش كتابخانه‌اي، توصيفي- تحليلي مورد بررسي و ارزيابي قرار داده است كه يافته ها ودست آوردهاي آن را مي توان چنين برشمرد: رئوس انديشه‌ي عقلاني تمدني تجدد گرايانه ي استاد مطهري(ره) در جهت‌گيري‌هاي كلان تمدني تبيين شده است، انديشه واقع گرايي(رئاليسم) استاد مطهري(ره) حلقه وصل امت ها و ملت ها شده است، با آنكه ميان تمدن قديم و جديد برخي فاصله هاي زماني به وجود آمده است ولي در اصل تمدن نوين اسلامي، امتداد تمدن پربار گذشته اسلامي است، كه انديشه هاي برخي متفكرين اسلامي از جمله استاد مطهري(ره) پل ارتباطي ميان تمدن قديم ونو است