تحليل اگزرژيك تغيير الگوي فشار بويلر بازياب حرارت و اثرگذاري پينچ بر بهبود عملكرد فني يك نيروگاه سيكل تركيبي

نيروگاه هاي سيكل تركيبي از جمله جذاب ترين نيروگاه هاي حرارتي جهت تاسيس و بهره برداري در ايران بوده است. اين نيروگاه ها كه از ادغام دو سيكل رانكين و برايتون ايجاد مي گردند، به دليل كاهش اتلافات حرارت و راندمان بالاتر اهميت ويژه اي دارند. بر اين اساس اين مقاله به مطالعه اين نيروگاه ها و بررسي اثر تغيير سطوح فشار بخار در بويلر بازياب حرارت بر عملكرد نيروگاه پرداخته است. الگوي پينچ و همچنين محدوديت هاي دمايي پينچ و اپروچ از جمله مواردي است كه در مدلسازي و تحليل سيكل درنظر گرفته شده است. نتايج نشان مي دهد كه راندمان حرارتي نيروگاه در ساختار تك فشاره و دو فشاره به ترتيب برابر 97/46% و 75/48% بدست آمده است. اين مقادير با درنظر گرفتن ديدگاه اگزرژي براي راندمان به ترتيب برابر 57/45% و 29/47% محاسبه شده است. نتايج در بهترين ساختار نشان مي دهد كه از مجموع 96/583 مگاواتي تخريب اگزرژي نيروگاه، توربين گاز با 8/408 مگاوات تخريب بيشترين سهم را دارد. سهم عمده اين تخريب اگزرژي مربوط به بازگشت ناپذيري هاي واكنش شيميايي در محفظه احتراق مي باشد. همچنين ديده مي شود كه كمترين ميزان پينچ در هوازدا اتفاق افتاده كه برابر 8/57 درجه سانتي گراد است.