ارزيابي پتانسيل هاي اگروتوريسم در راستا توسعه پايدار گردشگري در روستا دولاب

Assessing the potential of agritourism for the sustainable development of tourism in dulab village

با توجه به اهميت جامعه روستايي در نظام اقتصادي كشور، اين موضوع صاحب نظران حوزه روستايي را وا مي دارد در چهارچوب توسعه ملي به مقوله روستا و توسعه روستايي جدي تر بيانديشند. در اين ميان يكي از استراتژي هاي نوين در اين مناطق كه در برگيرنده تمامي مباحث توسعه پايدار است، حضور اگروتوريسم است.گردشگري كشاورزي به عنوان راهبردي بديل، ميتواند در زمينه توسعه پايدار روستايي و كشاورزي كمك شاياني نمايد. بدين منظور پژوهش حاضر به بررسي عواملي كه نقش مهمي در گرايش روستاييان به فعاليت هاي گردشگري كشاورزي دارند پرداخته است، تا بتواند به روند توسعه مناطق روستايي شدت بخشد. اين پژوهش از حيث هدف كاربردي است و به لحاظ روش انجام، توصيفي _تحليلي مي باشد و برحسب ماهيت داده ها از نوع تحقيقات كمي مي باشد. جامعه آماري پژوهش مورد نظر شامل روستاي گردشگري دولاب در منطقه اورامانات استان كردستان با 171 خانوار مي باشد. حجم جامعه نمونه 94 نفر مي باشد. روش گردآوري داده ها؛ ميداني و با استفاده از ابزار پرسشنامه مي باشد. روش تحليل داده ها با استفاده از تحليل همبستگي با استفاده از نرم افزار SPSS و مدلسازي معادلات ساختاري (SEM) به كمك روش حداقل مربعات جزيي ( PLS) و با نرم افزار SMARTPLS نسخه 3 انجام شد. به طور كلي نتايج تحليل ها حاكي از آن است، كه مهمترين عامل در راستا قبول اگروتوريسم از طرف جامعه بومي به مشكلات موجود در روستا بر مي گردد. مشكلاتي كه ناشي از مسائل اجتماعي_ فرهنگي، بويژه مشكلات اقتصادي مي باشد و با ديد مثبتي كه آنان به گردشگري دارند، اين اميد را دارند تا با توسعه گردشگري بتوان به رفع اين مشكلات كمك كرد و از مهاجرت روستاييان جلوگيري كرد. همچنين، نتايج نشان دهنده اين است كه كسب درآمد تاثير گذارترين عامل بر مشاركت آ ن ها در فعاليت هاي مرتبط با گردشگري كشاورزي مي باشد كه با اطمينان از اين موضوع حتي حاضرند در اين راستا سرمايه گذاري كنند و در روستا بمانند.