بررسي تعاملات اجتماعي در بافت معماري خانه هاي هورامان كردستان

Investigating social interactions in the context of architecture Horse houses of Kurdistan

ميزان موفقيت فضاهاي معماري با ميزان استفاده از آن فضا و حضور انسان در آن متناسب است. در واقع معماري بايد به جاي افتراق و جدايي در پي افزايش تعاملات اجتماعي و همبستگي انسان‌ها باشد. اما آنچه امروزه در اغلب فضاهاي معماري و شهري با آن روبرو هستيم كاهش روابط و مشاركت اجتماعي ساكنان در اين فضاهاست. در اين ميان «چومي» يادآور مي‎شود كه دو رويكرد در تعريف فضا وجود دارند: اولي «متمايز ساختن فضاست» بعدي تجويزي كه هنر و معماري متوجه آن هستند و دومي «بيان ماهيت دقيق فضاست» بعدي توصيفي كه مورد توجه فلسفه، رياضيات و فيزيك است. به عبارت ديگر؛ حس مكان يكي از معاني مهم در ارتقاي كيفيت محيط هاي انساني حس مكان مي باشد. اين حس كه كه عامل مهمي در شكل گيري پايه هاي ارتباطي استفاده كنندگان در محيط است و موجب تعديل شدن فضا به مكان ، يادآوري تجارب و خاطرات گذشته ، ايجاد حس تعلق مكان و دستيابي به هويت براي افراد شده و از كيفيت فضا و چگونگي طراحي تاثير مي پذيرد. اين حس به معناي ادراك ذهني مردم از محيط و احساسات كم و بيش آگاهانه آنها از محيط خود است كه شخص را در ارتباطي دروني با محيط قرار مي دهد، به طوري كه فهم و احساس فرد با زمينه معنايي محيط پيوند خورده و يكپارچه مي شود. حس مكان علاوه بر اين كه موجب احساس راحتي از يك محيط مي-شود، از مفاهيم فرهنگي مورد نظر مردم، روابط اجتماعي و فرهنگي جامعه در يك مكان مشخص حمايت كرده و باعث ياد آوري تجارب گذشته و دست يابي به هويت براي افراد مي شود. با توجه به اهميت اين حس،اين پژوهش به بررسي مولفه هاي اثر بخش تعاملات اجتماعي در خانه هاي هورامان كردستان پرداخته است. روش تحقيق در اين پژوهش؛ روش كيفي - توصيفي و مطالعات كتابخانه اي انجام شده است. كه بدون ترديد تاثير بسزايي در پيشبرد اهداف معماري خواهد داشت