ترسيم نمودار شاعرانگي كمال خجندي براساس نظريه ادبي دكتر شفيعي كدكني

ماندگاري و بقاي شعر و نام شاعران در طول زمان در گرو ويژگي هاي مختلفي است كه زيبايي هاي هنري و فنّي، زمينه ي انساني و بشري عواطف، پشتوانه ي فرهنگي و گستردگي در جامعه مهمترين آنها را تشكيل مي دهد. بدين معنا كه اگر شعر شاعري حائز اين ويژگي ها باشد قدر متيقن آن شعر در تمامي ادوار تاريخي و فرهنگي و سياسي و اجتماعي و ... جزء آثار برتر ادبي است و نام شاعر آن معرف همگان است و به نسبت، هرچه از ميزان اين ويژگي ها كاسته شود از ارزش و اعتبار اشعار كاسته مي شود و شاعران چنين اشعاري به شاعراني تك بعدي مبدل مي شوند كه خواه ناخواه دايره شهرت و گسترش شعر و بالتبع مخاطبان آنها در طول تاريخ كم است. در اين مقاله بر اساس معايير انتقادي دكتر محمدرضا شفيعي كدكني، يكي از برجسته ترين نظريه پردازان معاصر ايران در دهه هاي اخير، در كتاب ادوار شعر فارسي، شعر كمال خجندي بر اساس ويژگي هاي بيان شده بررسي و ارزيابي مي شود و قوت و ضعف هر يك از اين وجوه براي مخاطبان برشمرده مي-شود تا بدين طريق از فراسوي قرن ها تصوير درست و روشني از ابعاد مختلف شعري و شاعري كمال خجندي بدست آيد و جايگاه او تا حدودي در گستره ي ادبيات فارسي در بين ديگر شاعران مشخص شود.