نگاهي به محبت به عنوان يكي از بنيان‌هاي مهم تربيتي در آموزه‌هاي اسلامي

يكي از نيازهاي اساسي انسان در زندگي، محبت است كه در صورت عدم تأمين، ناهنجاري‌هاي فراوان فردي و اجتماعي ايجاد مي‌كند. قرآن كريم، فرايند تعليم و تربيت را بزرگ‌ترين نعمت و موهبت الهي به مؤمنين معرفي نموده محبت را يكي از بنيان‌هاي بسيار مهم و كاربردي در اين امر، بيان كرده است. خداوند متعال و معصومين (ع)، در فرايند تربيت، اين روش را سرلوحه كار خود قرار داده‌اند. با التفات به نكات فوق، هدف اساسي اين تحقيق، بررسي و تبيين «محبت به عنوان يكي از بنيان‌هاي مهم تربيتي در آموزه‌هاي اسلامي» بود. براي انجام تحقيق از روش توصيفي- تحليلي و اسنادي، استفاده شد. در اين مقاله با استناد به قرآن و سنت به تحليل و تبيين مقولاتي همچون؛ فرايند تبادلِ متقابلِ محبت بين مربي و متربي، عوامل مؤثر بر محبت و شيوه‌هاي ابراز آن و مكانيسم تأثير محبت در تربيت پرداخته شد. يافته‌هاي اين پژوهش حاكي از آن است كه در آموزه‌هاي اسلامي، محبت به عنوان يكي از بنيان‌هاي مهم تربيتي به شمار مي‌رود و اين وديعه الهي، موجب مقبوليت و محبوبيت مربي، نزد متر بي شده درنتيجه ميزان الگوپذيري و اطاعت‌پذيري متربي را افزوده سرانجام، اهداف تربيتي محقق مي‌گردد.