بررسي عددي روش‌هاي كنترل و كاهش نشت در سدهاي خاكي (مطالعه موردي: سد ماملو)

نشت آب در محيط متخلخل خاك آثار نامطلوبي از جمله تلف‌شدن آب ذخيره در پشت سد خاكي، به حركت درآمدن ذرات خاك و ايجاد پديده فرسايش دروني در محيط و اعمال نيروي نشت بر تودة خاك در جهت جريان دارد. ازآنجاكه عملاً نمي‌توان مقدار نشت در خاك را به صفر كاهش داد، لازم است روش‌هايي براي كنترل آن و جلوگيري از پخش ذرات در محيط به كار گرفته شود. براي جلوگيري از مشكلاتي كه براثر نشت آب به داخل بدنه و پي سدهاي خاكي ايجاد مي‌شود، بايد كوشش كرد تا با ايجاد مانع بر جريان نشت و كاهش انرژي، مقدار آن را به حداقل رساند. روش‌هايي كه در اين تحقيق به‌منظور كاهش مقدار نشت در بدنه و پي سد خاكي مورد بررسي قرار گرفت، استفاده از ترانشه و پردة آب‌بند در پي و نيز استفاده از رويه با نفوذپذيري بسيار كم در كف مخزن (بلانكت رسي) بوده است. هر دو روش به طور ويژه، نشت را كاهش مي‌دهند و مي‌توان اين روش‌ها را جزء روش‌هاي با كارايي بالا در نظر گرفت.