بررسي تعارض حكم مشهور فقهي با حديث

Examining the conflict between famous jurisprudence and hadith

چكيده يكي از ادله‌ي استنباط احكام شرعي؛ حديث است و يكي از ضعف هاي حديث كه باعث مي شود حديث از دايره‌ي حجيب خارج شود ، موضوع بودن آن است . هم بداهت عقل و هم صراحت نقل قرآن را مهم ترين معيار و مرجع در نقد حديث مي داند . در اين نوشتار سعي بر اين شده تا با روش توصيفي ـ تحقيقي معيار بودن « موافقت با قرآن » يا « عدم مخالفت با قرآن» در روايات عرض، به اين سوال پاسخ داده شود : در تعارض حكم مشهور فقهي با حديث آيا آن جزو احاديث موضوعه محسوب مي شود يا نه؟ نتيجه مقاله حاضراين است كه از آنجائيكه قرآن اصول وكليات را بيان فرموده و به جزئيات مسائل شرعي كه در سنت مطرح است نپرداخته لذا در روايات فروع، موافقت با آيات معنا ندارد و معيار در اين موارد «عدم مخالفت » است. بنابراين در هنگام تعارض نمي‌توان به طور قطع اذعان به موضوعه بودن آن روايت داشت بلكه مي‌توان اين گونه روايات را در بخش اخبار علاجيه مورد بررسي قرار داد.