نقش نمـاز در رشـد و توسعـه فـرهنگ جـامعـه اسلامـي از منظـر نهـج البلاغـه

The role of prayer in the growth and development of the culture of the Islamic community from the point of view of Nahj al-Balagha

نماز به عنوان پيشياني دين داري و خداباوري، نشانگر رابطه عاشقانه ميان بنده و معبود است. در كنار اين پيوند و دلدادگي، نماز براي رشد و تعالي فردي و اجتماعي انسان نيز بسيار مفيد و اثرگذار است و نتايج پاي بندي و توجه به اين تكليف شرعي در سطح جامعه به روشني قابل مشاهده است. در كنار تعالي فردي و اجتماعي، رشد فرهنگي در سطح جامعه نيز از ديگر كاركردهاي توجه به نماز است. اين پژوهش با هدف تبيين نقش نماز در رشد و توسعه فرهنگ جامعه اسلامي از منظر نهج البلاغه، با روش كتابخانه اي و شيوه توصيفي - تحليلي انجام شده است. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد كه از منظر نهج البلاغه، نماز افزون بر بازدارندگي از گناه و خطاي انسان، در زمينه هاي مختلف فرهنگي زمينه رشد و ترقي را فراهم مي آورد. تعميق صبر و بردباري، گسترش ساده زيستي، رشد اخلاص و يكرنگي، توجه به نظم و انضباط، تقويت جايگاه مسجد و تربيت ديني را مي توان از رهاوردهاي توجه به نماز برشمرد.

Prayer, as a prerequisite for religiousness and belief in God, shows the romantic relationship between a servant and God. In addition to this bond and affection, prayer is also very useful and effective for the growth and personal and social excellence of human beings, and the results of adhering to and paying attention to this Shariah duty are clearly visible at the level of society. Along with personal and social excellence, cultural growth at the community level is also one of the other functions of paying attention to prayer. This research was done with the aim of explaining the role of prayer in the growth and development of the culture of Islamic society from the perspective of Nahj al-Balagheh, with a library method and a descriptive-analytical method. The findings of the research show that from the perspective of Nahj al-Balagha, prayer, in addition to deterring human sin and error, provides the basis for growth and progress in various cultural fields. The deepening of patience and tolerance, the expansion of simplicity, the growth of sincerity and monotony, attention to order and discipline, strengthening the position of the mosque and religious education can be counted among the results of paying attention to prayer.