بررسي تطبيقي وحدت امت از منظر قرآن و كتب عهد جديد

A comparative study of the unity of the Ummah from the perspective of the Qur an and the books of the New Testament

وحدت امت، يكي از مهم‌ترين و جدي‌ترين رسالت‌هاي همه انبياء تلقي مي‌گردد. درعين‌حال؛ اختلاف، تفرقه، منازعه و فرقه‌گرايي ميان امت پيامبران از مسائل و موانع مهم گسترش و تقويت اديان الهي در سرزمين‌هاي مختلف بوده است و اين اختلاف و تفرقه، زمينه‌ها و بسترهاي مساعدي را براي شكل‌گيري انديشه‌ها و فرقه‌هاي انحرافي و بدعت‌گرا نيز فراهم آروده است. در ميان اديان الهي، دين اسلام و مسيحيت از جهات مختلف باهم قرابت‌‌ها و شباهت‌هاي دارند. و نيز بيشترين پيروان را در جهاني كنوني دارند و هردو دين، پس‌از پيامبرانشان گرفتار فرقه‌گرايي و اختلاف امت شدند. هدف اصلي اين تحقيق، بررسي تطبيقي وجوه اشتراك و افتراق، مفهوم و موضوع وحدت در كتب مقدس اين اديان است. سوال اساسي پژوهش حاضر اين است كه چه تفاوت‌ها و شباهت‌هاي درآموزه‌هاي وحدت‌بخش امت در ميان كتب مقدس اين اديان وجود دارد. اين تحقيق به‌لحاظ هدف و نتايج توسعه‌اي، به لحاظ ماهيت كيفي و اسنادي و با رويكرد توصيفي-تحليلي و با شيوه تحليل مضمون انجام شده است. داده‌ها از قرآن كريم و كتب عهد جديد و نيز منابع تحقيقي ديگر، با تعيين واژگان كليدي و با ابزار فيش‌برداري جمع‌آوري شده است. يافته‌هاي اين تحقيق نشان داد كه هم در قرآن كريم و هم در كتب عهدجديد، آموزه‌ها و احكام زيادي براي وحدت و دوري از تفرقه وجود دارد. در اين احكام و آموزه‌ها، اشتراكات و افتراقاتي نيز ملاحظه مي‌گردد. در مورد عوامل و پيامدهاي تفرقه مشتركاتي وجود دارد. همچنين درمورد راه‌هاي رسيدن به وحدت نيز شباهت‌هايي در قرآن كريم و كتب عهد جديد ديده مي‌شود. بااين حال،تفاوت‌ها و افتراقاتي نيز وجود دارد. درمورد ماهيت و هدف وحدت و اتحاد، فردي بودن و جمعي بودن عوامل و پيامدهاي تفرقه، وحدت و نيز پيرامون راه‌هاي رسيدن به آن و تفاوتهاي ميان قرآن كريم و كتب عهد جديد وجود داشته است.