بررسي رابطه سبك هاي عمومي تصميم گيري با التزام عملي مديران به اعتقادات اسلامي در مدارس ابتدايي شهر قم

Investigating the relationship between public decision-making styles and managers practical commitment to Islamic beliefs in primary schools in Qom

هدف اين پژوهش بررسي رابطه سبك هاي عمومي تصميم گيري با التزام عملي مديران به اعتقادات اسلامي در مدارس ابتدايي شهر قم بود. روش پژوهش، پيمايشي از نوع همبستگي بود و اطلاعات از طريق پرسش‌نامه استاندارد سبك هاي عمومي تصميم گيري اسكات (19995) و التزام عملي به اعتقادات اسلامي جمع‌آوري‌شده است. جامعه آماري تحقيق، كليه مديران مدارس ابتدايي شهر قم به تعداد 375 نفر بود كه از ميان آنها به روش نمونه‌گيري تصادفي بر اساس جدول مورگان به حجم 181 نفر انتخاب شدند. همچنين داده‌هاي حاصل با استفاده از نرم‌افزار spss22 و به كمك ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون تحليل شدند. همبستگي معناداري بين سبك هاي عمومي تصميم گيري و التزام عملي به اعتقادات اسلامي وجود داشت (298/0=r) ( 01/0 p ،000/0 = p). از بين مولفه هاي سبك هاي عمومي تصميم گيري، فقط سبك تصميم گيري عقلاني همبستگي مثبت و معناداري با التزام عملي به اعتقادات اسلامي داشت. همچنين واريانس التزام عملي به اعتقادات اسلامي از روي مولفه هاي سبك هاي عمومي تصميم گيري قابل‌پيش‌بيني بود (01/0 p ). باتوجه‌به رابطه معنادار بين سبك هاي عمومي تصميم گيري و التزام عملي به اعتقادات اسلامي، مي‌توان نتيجه گرفت كه تقويت التزام عملي به اعتقادات اسلامي در مديران اين امكان را مي‌دهد كه آنها تصميمات مؤثرتري اتخاذ نمايند.