نقش ايام كرونايي در نگرش راهبردي عبوديت براي پسا كرونا

The role of the Corona period in the strategic attitude of Abudit for post-Corona

هدف از پژوهش حاضر بررسي و سنجش محتوايي و كيفي آموزه هاي دين مدارانه در گذار از ايام كرونايي به پساكرونا است كه در پاسخ به اين سوال مورد بررسي قرار گرفته است كه ايام كرونايي چه نقشي در آموزش مساله مهم عبوديت دارد ؟ عبوديت محوري كه نقشي فراشرطي است با چه مولفه هايي در ايام كرونا و پساكرونا نقش آفريني مي كند؟ اين پژوهش با روش توصيفي - تحليلي و با استفاده از مطالعات كتابخانه اي به اين يافته منجر شد كه درس مهم و برونداد گذار ازايام كرونا براي پسا كرونا، كه همراه با تغييرات روشي و كنشي در اداي فرائض و تغييرات سطحي بود، تغيير نگرش و فهم ديني مردم از نگاه عبادتي و مناسكي به نگاه عبوديتي ارتقا يافت كه اين مساله از نقاط كمال دين خصوصا دين اسلام است كه از اصل تثبيت در اصول و انعطاف پذيري در روشها و راهكارها پيروي مي كند يعني دين اسلام با توصيه هاي مهم بيان مي كند كه مناسك و عبادات ظاهري ابزاري اند براي رسيدن به يك امر مهمتر به نام عبوديت و همه مناسك و عبادات راهكاهايي هستند براي دست يابي به راهبرد عبوديت .