تحليل و ارزيابي برداشت متكلمان اشاعره درباره رؤيت خداوند از آيات و روايات

Analysis and evaluation of the perception of Ash ari theologians about God s vision from verses and hadiths

از مهم ترين مسائل كلامي مورد اختلاف ميان مكاتب كلامي، رؤيت خداوند است. در اين باره مذهب كلامي اشاعره معتقد به امكان رؤيت و اماميه و معتزله بر امتنان آن اعتقاد دارند. بزرگان اشاعره از جمله فخر رازي در اثبات ادعاي خود به دلايل همچون آيات و روايات استناد كرده اند. گروه مقابل آن ها از جمله شيخ طوسي و زمخشري نيز از همان آيات در رد ديدگاه آن ها بهره گرفته و ديدگاه آن ها را مخالف عقل از جمله تجرد ذات، و نيز تصريح بسياري از آيات دانسته اند. اين مقاله با بكارگيري روش كتابخانه اي و تحليلي ضمن بيان ديدگاه اشاعره درمورد رؤيت خداوند در روز قيامت، به ارزيابي اين ديدگاه پرداخته و به اين نتيجه دست يافته است كه ديدگاه مذكور، مخالف معيارهاي قطعي همچون قرآن و عقل است. همچين برخي از روايات مورد استناد به لحاظ سني خبر واحد و غير قابل اعتماد مي باشند. اسرائيلي بودن برخي از روايات مورد استفاده اشاعره، از ديگر دلايل رد ديدگاه آن ها مي باشد.