كاربرد روش پويايي شناسي سيستم در توسعه گردشگري خلاق با رويكرد پايداري

توسعه گردشگري خلاق كه نسل سوم گردشگري و متناسب با نياز گردشگران كنوني است، سيستمي بسيار پيچيده و پويا است. يعني عوامل زيادي در آن دخيل هستند كه از يكديگر تأثير پذيرفته و بر يكديگر تأثير مي گذارند و روابط آنها به صورت خطي نيست كه بتوان راحت در مورد آن تصميم گيري و برنامه ريزي نمود. همچنين هر يك از عوامل دخيل در اين سيستم، هدف و مديريت متفاوتي دارند. اين مي تواند منجر به همپوشاني و حتي درگيري بين ذينفعان شود. در گذر زمان اين سيستم بسيار دستخوش تغيير و تحول مي شود و ايستا نيست. از سوي ديگر توسعه پايدار اين نوع گردشگري نيز ابعاد گوناگوني دارد كه بر اين پيچيدگي و پويايي مي افزايد. بنابراين هدف پژوهش حاضر اين است كه روشن كند چه عوامل مهمي در توسعه پايدار گردشگري خلاق تأثير مي گذارد و چه استراتژي هايي بايد در راستاي توسعه پايدار اين نوع جديد از گردشگري مورد استفاده قرار بگيرد. به منظور اين هدف از روش پويايي شناسي سيستم استفاده شده و كليه عوامل دخيل شامل ابعاد پايداري و همچنين ابعاد گردشگري خلاق، در قالب نمودار علت و معلولي (CLD) ترسيم شده و سپس نمودار انباشت – جريان (SFD) مربوط به آن نيز ارائه شده است و اين مدل به عنوان مبنايي براي مديريت و برنامه ريزي به منظور توسعه پايدار گردشگري خلاق مورد استفاده قرار مي گيرد.