حقوق بشر و جايگاه انسان از منظر اسلام

مجموعه حقوق بشر در متون مقدس اديان الهي نشان مي‌ دهدكه چگونه در اديان مختلف توحيدي حقوق انسان‌ها جايگاه برجسته‌اي داشته است. امروزه دراكثر متون تخصصي اين موضوع ديده مي‌‌شود كه حقوق بشر پديده‌اي جديد و مربوط به رنسانس درغرب است. بيان كنندگان اين ديدگاه برخي مواقع آنقدر در مورد اين موضوع افراط مي‌ كنند كه تمامي‌ دستاوردهاي بشر در طول قرن‌هاي مختلف، خصوصا آموزه‌هاي اديان الهي ناديده گرفته مي‌‌شود. به همي‌ن علت رجوع به مباني اديان الهي در زمي‌نه حقوق بشر تلاشي است در جهت غبارروبي ازمباني و متوني كه عليرغم اهمي‌ت بسيار زياد غالبا كم يا غير مستند مطرح مي‌‌شود، درحالي كه تاثير آنها در رشد و انديشه بشر و عملكرد انسان‌ها بسيار قابل توجه بوده است. البته كلمه‌ي حقوق بشر به معني اصلاحي كلمه، در سنت و حقوق غرب سابقه تاريخي دور و درازي ندارد، در واقع اين اصطلاح در متن يك نهضت اجتماعي و سياسي در فرانسه به وجود آمد. در اسلام و اديان الهي ديگر نيز اگر اين اصطلاح را جستجو كنيم اثري از كلمه «حقوق بشر» نمي‌‌يابيم. بر اساس اعلاميه حقوق بشر جهاني و ميثاق‏هاي بين‏المللي، همه آحاد بشرـصرف‏نظر از نوع تعلق ديني و مذهبي يا عدم تدين ـ از حقوق مساوي برخوردارند. در كنفرانس بين‌المللي دانشمندان اسلامي‌ ، اين نتيجه حاصل شد كه اسلام از همان آغاز بالغ بر بيست حق از «حقوق بشري» چون حق حيات، حفاظت در مقابل تهاجم، اذيت و آزار، حق پناهندگي، حقوق اقليت‌ها، آزادي ايمان، امنيت اجتماعي، كار و شغل، تعليم و تربيت و حق همه‌گونه شكوفايي معنوي را مطرح كرده است.