سازمان كنفرانس اسلامي‌ در تئوري و عمل

تجربه تنش‌هاي موجود مي‌ان دولتها در دو قرن گذشته اين حقيقت را به اثبات رساند كه بايد ساز و كارهاي بين‌المللي و فرا ملي را تهيه و تأسيس نمود كه قادر باشد ضمن حل و فصل مسالمت‌آمي‌ز اختلافات بين‌ دولتها زمي‌نه همكاري و مودت آنها را نيز فراهم آورد و به ثبات و تحكيم صلح در جهان نائل آيد. در اين راستا در قرن‌هاي اخير دولت ها با تأسيس سازمان‌هاي بين‌المللي و منطقه‌اي و عضويت در آن عزم خود را براي ثبات روابط بين‌الملل و صلح جهاني جزم كرده و از بسياري از جنگها جلوگيري نمودند. با اين حال علاقه به همكاري‌هاي منطقه‌اي و ايدئولوژيك كشورهاي همفكر را به سوي تأسيس سازمان‌هاي خاصي هدايت كرد كه يكي از آنها سازمان كنفرانس اسلامي‌ بود با هدف ترويج همكاري ميان كشورهاي اسلامي‌ و ساير كشورهاي جهان كه خوشبختانه هر روز بيش از قبل در حال اوج گيري است و زمينه ساز وحدت مسلمين جهان و تحسين جامعه بين‌المللي مي‌‌باشد. هدف از نگارش اين مقاله ارزيابي عملكرد سازمان كنفرانس اسلامي‌ از آغاز تاكنون است ضمن آنكه اين سازمان هم اكنون با نام جديد خود تحت عنوان سازمان همكاري‌هاي اسلامي‌ فعاليت مي‌‌كند. روش مطالعه در اين تحقيق از نوع توصيفي- تحليلي بوده و يافته‌هاي تحقيق ثابت مي‌‌كند كه اين سازمان مانند ديگر سازمان‌هاي بين‌المللي و منطقه‌اي به يكي از بازيگران مطرح جامعه بين‌المللي و روابط بين‌الملل مبدل شده و نقش برجسته‌اي در تصميم‌گيري‌هاي بين‌المللي دارد.