نقش مجمع عمومي‌ سازمان ملل متحد در استقرار صلح با تاكيد بر قطعنامه اتحاد براي صلح

استقرار صلح يكي از آرمان‌هاي اساسي بشريت مي‌باشد. امروزه جامعه بين‌المللي به اين منطق رسيده است كه جنگ جواب‌گو نيست و اختلافات بين‌المللي بايد به صورت مسالمت آميز حل و فصل شوند. حقوق بين‌الملل در اين خصوص قواعد و مقررات بين‌المللي و به تبع آن سازمان‌هاي بين‌المللي در جهت حفظ صلح و امنيت بين‌المللي ايجاد نموده است. مجمع عمومي‌ يكي از اركان اصلي و مهم سازمان ملل متحد مي‌باشد كه بعد از شوراي امنيت وظيفه حفظ صلح و امنيت بين‌المللي را بر عهده دارد. قطعنامه اتحاد براي صلح مجمع عمومي‌ كه در جريان جنگ كره تصويب شد، اختيارات گسترده‌اي را به مجمع عمومي‌ براي استقرار صلح اعطا كرد. طبق اين قطعنامه زماني كه شوراي امنيت در اثر وتو يكي از اعضاي دائم خود نتواند وظيفه حفظ صلح و امنيت بين‌المللي را انجام دهد، مسئوليت ثانويه حفظ صلح و امنيت بين‌المللي بر عهده مجمع عمومي‌ خواهد بود اما از اين قطعنامه تاكنون استفاده زيادي نشده است و باعث اختلاف ديدگاه در خصوص قابليت استناد و مشروعيت اين قطعنامه شده است، حال آنكه اين امر به معناي عدم مشروعيت آن نيست. هدف از اين پژوهش ارزيابي نقش مجمع عمومي‌ و قطعنامه اتحاد براي صلح در حفظ و استقرار صلح مي‌باشد. همچنين اين مقاله به روش توصيفي-تحليلي بوده و شيوه جمع‌آوري اطلاعات به صورت كتابخانه‌اي مي‌باشد كه با استفاده از كتب و مقالات و فيش‌برداري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است.