دين، كتب مقدس و صلح

پايه و اساس احقاق حقوق انسان‌ها از هر نژاد و قومي، در وهله اول صلح‌پژوهي و آرامش و در مراحل بعدي انذار و ابشار و درآخرين مرحله، جنگ با كفار و مشركان است. پس اسلام بعنوان ديني پايه‌گذار، ازنظر عدالت‌خواهي و راستي، در ميان اديان مي‌درخشد و تأكيد بسياري در اعمال مصالحه دارد. همانگونه كه قرآن اعظم، به ريزه‌كاري‌هاي مسئله صلح، پرداخته است، مستقيما خطاب به پيامبر مي‌فرمايد: وَما اَرسلناكَ الي رَحمةً لِلعالَمين و يا در سوره انفال آيات ۶۱ و ۶۲ در مورد صلح مي‌گويد: اي پيامبر، اگر كفار و منافقين تمايل به صلح نشان دادند تو نيز از در صلح درآي. در كتاب مقدس انجيل و تورات، نيز، تاكيد بر صلح و عدم‌ خشونت و خونريزي شده است. پيامبران ما، در جهت تحقق عدالت و دوستي و اطاعت از فرامين الهي، منتخب شدند. در تمام آياتي كه در قرآن از بهشت و بهشتيان، گفته شده، هرگز رد پايي از جنگ و خشونت و بي‌عدالتي وجود ندارد. همه چيز در نهايت لذت و زيبايي و خوشي است. چنانكه در سوره واقعه آيه۲۶ فرموده است: اِلّاقيلاً سلاماً سلاما . اگر زندگي دنيوي بر فرامين و آيات الهي كتب مقدس، پايه‌گذاري اساسي شود، انسانها هرگز از حيطه منطق و دوستي پا فراتر نگذاشته و خودشان را مرهون و ملزوم رعايت فرامين كتب و اديان آسماني، خواهند دانست. اين پژوهش براساس روش تحليلي - توصيفي نوشته شده است.