نقش احكام اسلام در ايجاد آرامش در جهان با بيان آمارهاي جهاني منتشر شده درباره‌ي نتايج عدم پايبندي افراد به عفاف و پوشش و رعايت حريم خصوصي

خداوند متعال به عنوان خالق بشر و جهان هستي و داننده‌ي مطلق ارتباط ميان كائنات تنها وجودي است كه آنها را به خوبي مي‌شناسد و تنها او به حسن عاقبت انسان آگاهي و اشراف كامل دارد. نوع بشر همچنان كه در تجربه‌ي تاريخي جهان ماده نشان داده همواره در خسران و نسيان است و ميل عجيبي به عصيان و سركشي او را دمادم از توجه به عاقبت كارش دور مي‌سازد. به اين معني كه درگيري در مسايل مادي در او موج عظيمي‌ از غفلت و اشتباه بوجود آورده كه در عصر امروز برگشت به خود واقعي و وجود متعالي و فطري‌اش مقوله‌اي دور از ذهن است و مورد استهزا و تمسخر افراد قرار مي‌گيرد. به عنوان مثالي همه جا گير و دم دستي مسئله‌ي عفاف و حجاب را مي‌توان نام برد، چراكه آن را مربوط به هزاران سال پيش و مختص مردم همان عصر مي‌دانند و عقيده دارند با توجه به رشد هوشمندي و تعقل ظاهري بشر امروز او از اين نياز مصون است و هر كس حق دارد از حريم شخصي خود استفاده كند و وجود انسان تنها مختص خود اوست. آنها يعني نوع كثيري از بشر امروز خود را توانمند مي‌داند و بر اين باور است كه مي‌ تواند به تمام سوالات اساسي و خواهش‌هاي شخصي خود پاسخ‌گو باشد. سوال مهم از طرز فكر انسان امروزي اين است كه آيا عملا آنچه تصور مي‌كند در جريان است؟ آيا واقعيتي كه به چشم انسان‌ها درگير آن هستند با حقيقت مطابقت دارد؟ آيا حقيقت وجود انسان اين است كه در كوچه بازارهاي تامين كننده‌ي نيازهاي مادي بشر مي‌بينيم؟! براي پاسخ به اين مسايل نياز به جامعه‌ي آماري محكم و دقيق و مهم‌تر از همه داده‌هاي جهاني و به روز داريم. كما اينكه از زمان بيان وحي و نزول قوانين واجب عفاف و حيا و پوشش در دين مبين اسلام و ساير اديان تا به امروز تجربه‌هاي عظيمي‌ بدست آمده كه مي‌تواند به راحتي نقش دين را در احياي آرامش و سلامت اجتماعي و ايجاد امنيت و در نهايت آسايش جهاني، استحكام بخشد.