بررسي رابطه بين فعاليت تحقيق و توسعه، ظرفيت جذب دانش و انعطاف پذيري منابع انساني با نوآوري سازماني

توسعۀ دانش و فناوري، جهاني شدن و رويكردهاي رقابتي در حال افزايش، بر عملكرد بنگاه ها اثر مي گذارند و محيط هاي كسب و كار به طور روزافزون در حال پويايي، پيچيدگي و غير قابل پيش بيني هستند. امروزه موضوع نوآوري توجه بسياري از دانشمندان و محققان از رشته هاي مختلف را به خود جلب نموده و از اهميت بسيار زيادي در سازمان هاي پر از تغيير و تحول امروزي براي رقابت با سازمان هاي رقيب و ماندن در چرخه تحولات برخوردار است. تحقيق حاضر با هدف بررسي نقش تحقيق و توسعه، انعطاف-پذيري منابع انساني و ظرفيت جذب دانش در فرايند نوآوري شركت انجام شد. اين تحقيق از حيث هدف؛ كاربردي و از نظر روش اجراء؛ به عنوان تحقيقي توصيفي مي باشد. در اين تحقيق فعاليت تحقيق و توسعه به عنوان متغير مستقل، انعطاف پذيري وظيفه اي، انعطاف پذيري مهارتي و انعطاف پذيري رفتاري به عنوان متغيرهاي واسطه اي و ظرفيت جذب دانش و نوآوري شركت به عنوان متغيرهاي وابسته شناخته شدند. جامعه آماري تحقيق شامل 863 شركت توليدي واقع در شهرك صنعتي عباس آباد تهران بوده كه به روش نمونه گيري تصادفي ساده و از طريق فرمول كوكران تعداد 329 شركت به عنوان نمونه آماري تحقيق مطرح شدند. به منظور جمع آوري داده هاي مربوط به متغيرهاي انعطاف پذيري وظيفه اي، مهارتي و رفتاري از پرسشنامه روي دو، متغير فعاليت تحقيق و توسعه از پرسشنامه سوجي، متغير ظرفيت جذب دانش از پرسشنامه گارسيا - ويلاورده و براي متغير نوآوري شركت از پرسشنامه مارتينز - سانچز استفاده شد. به منظور بررسي پايايي پرسشنامه از آزمون آلفاي كرونباخ استفاده شد كه ميزان ضريب آن براي تمامي متغيرها بيش از 7/0 محاسبه گرديد و نشان داد پايايي متغيرهاي پرسشنامه در سطح قابل قبولي برخوردار است. در اين تحقيق مجموعاً هفت فرضيه مطرح شد كه به منظور آزمون فرضيه هاي تحقيق از روش مدل سازي معادلات ساختاري و نرم افزار SmartPLS2 استفاده شد. نتايج آزمون فرضيه ها نشان داد كه بين فعاليت تحقيق و توسعه با انعطاف پذيري وظيفه اي، انعطاف پذيري مهارتي و انعطاف پذيري رفتاري منابع انساني ارتباط معنادار وجود دارد. هم چنين بين ظرفيت جذب دانش و نوآوري شركت ارتباط معنادار مشاهده شد. يافته ها نقش واسطه گري انعطاف پذيري وظيفه اي و انعطاف پذيري مهارتي منابع انساني در ارتباط بين فعاليت تحقيق و توسعه و ظرفيت جذب دانش را معنادار نشان داد. اما نقش واسطه گري انعطاف پذيري رفتاري منابع انساني در ارتباط بين فعاليت تحقيق و توسعه و ظرفيت جذب دانش به طور معنادار مشاهده نشد.