بررسي عوامل موثر در انتقال مهارت از شركت هاي دانش بنيان به صنايع نفت و گاز

هدف از اين مقاله ارائه يك مدل مفهومي براي انتقال مهارت از طريق شركت هاي دانش بنيان به صنايع نفت و گاز ايران ميباشد. انتقال مهارت داراي عوامل مختلفي است كه بر عملكرد موثر آن تاثير قابل توجهي خواهند داشت. علاوه بر اين، در اين مقاله عملكرد انتقال مهارت و رابطه آن با حمايت دولت، زيرساخت ها، فضاي انتقال مهارت و توانايي يادگيري مهارت بررسي شده است. در گذشته فناوري از طريق شركت هاي خارجي وارد صنايع نفت و گاز شده است اما امروزه انتقال فناوري و مهارت از شركت هاي دانش بنيان داخلي به صنايع نفت و گاز ضروري است. يك مدل شامل سه عامل موثر در توانمند سازي فرآيند انتقال مهارت يعني پشتيباني دولت، ويژگي هاي ميزبان مهارت و قابليت يادگيري فناوري توسط صنايع نفت و گاز بررسي گرديد. نتايج حاكي از آن است كه عامل حمايت دولت (حمايت دولتي، قوانين و مقررات، استراتژي صنعت نفت، استانداردهاي بين المللي كيفيت و فناوري اطلاعات) وعامل توانايي يادگيري فناوري (نظارت، كار تيمي، جذب، آموزش و دانش فني افراد) به عنوان عوامل كليدي براي انتقال مهارت از طريق شركت هاي دانش بنيان به صورت موثر به صنعت نفت و گاز ميباشند.