نقش تفكر واگرا و همگرا در روند طراحي معماري خلاق

The role of divergent and convergent thinking in the design process of creative architecture

پرورش خلاقيت به‌عنوان يكي از اهداف اساسي در مباحث مرتبط با آموزش و يادگيري از ديرباز موردتوجه بوده است. لزوم توجه به موضوع خلاقيت و شيوه‌هاي آموزش آن به‌عنوان يكي از اصول زيربنايي در آموزش طراحي معماري نيز همواره مطرح بوده است زيرا طراحي معماري با ايجاد فرصت‌هايي براي تجربه، خلق، دريافت نقطه نظرات و طراحي دوباره، حل خلاق مسئله را فراهم مي‌كند. باوجود اهميت فراوان خلاقيت به‌عنوان عاملي كليدي در طراحي معماري، نوع تفكر (واگرا يا همگرا) موردنياز در مراحل طراحي معماري خلاق موردتوافق نيست، به‌گونه‌اي كه بتوان برحسب نياز به هر نوع تفكر در هر مرحله، تمهيدات و تمرينات لازم براي تقويت آن را بكار بست، لذا هدف اصلي پژوهش، ارائه مدل طراحي معماري خلاق بر اساس تفكر همگرا و واگراست. اين پژوهش ازنظر هدف كاربردي- توسعه‌اي و ازنظر روش در زمره تحقيقات كيفي از نوع توصيفي- تحليلي است. در گام اول جهت تدوين مباني نظري و بررسي پيشينه تحقيق جهت آشنايي با گام‌هاي تفكر خلاق، از روش كتابخانه‌اي و بررسي اسنادي استفاده‌شده است و در گام بعد بر اساس اطلاعات به‌دست‌آمده مدل طراحي معماري خلاق ارائه گرديده است.