نقش تغيير اقليم در فرآيند برنامه ريزي جهت ارتقاي تاب آوري شهري در برابر بلاياي طبيعي

The role of climate change in the planning process to improve urban resilience against natural disasters

توسعه فيزيكي شهرها و افزايش جمعيت در آنها منجر به تغييرات فراواني در ويژگيهاي فيزيكي سطح زمين، انرژي آزاد شده، آلودگي هوا، دما و در نتيجه تغيير اقليم در شهرها مي باشد كه منجر به افزايش دماي كره زمين و افزايش بلاياي طبيعي مي شود. به دليل اهميت اين موضوع، اين تحقيق بر آن است كه با رويكرد توصيفي- تحليلي به كاهش اثرات بلاياي طبيعي با رويكرد تاب آوري شهري بپردازد. مفهوم تاب آوري شهري به توانايي يك شهر و يا سيستم‌هاي شهري و مقاومت در برابر مجموعه اي از شوك‌ها و استرس‌هاي گسترده آن مي پردازد. بنابراين در اين مقاله سعي شده است كه به نقش تغيير اقليم در فرآيند برنامه ريزي جهت ارتقاي تاب آوري شهري در برابر بلاياي طبيعي پرداخته شود. با مطالعه طرح ها و پروژه هاي مرتبط با تاب آوري در برابر تغييرات اقليمي مي توان بيان كرد كه در برخي از طرح هاي مربوط به تاب آوري در برابر تغييرات اقليمي، ابتدا تغييرات اقليمي متفاوت دسته بندي شده و براي هر يك از آنها سناريو خاص جهت برنامه ريزي تدوين شده است و در برخي ديگر از پروژه ها با رويكرد چند بخشي با تمركز بر آب به موضوع تاب آوري در برابر تغيير اقليم پرداخته اند.