مقايسه فراواني پادمان در دو منطقه شهري و جنگلي سوادكوه در استان مازندران

Comparison of frequency of Collembola in two urban and forest areas of Savadkooh in Mazandaran province

امروزه دستكاري محيط زيست توسط انسان از مهم ترين مسائل زيست محيطي در كشور هاي جهان و ايران محسوب مي شود. در استان مازندران، گسترش شهرنشيني و تغيير كاربري اراضي طبيعي، به عنوان يكي از عوامل اصلي تخريب جنگل هاي هيركاني، بايستي مورد توجه و بررسي قرار گيرد. پادمان از مهمترين بندپايان خاكزي هستند كه تنوع گونه ها و فراواني آنها براي تعيين آشفتگي هاي خاك در دنيا بسيار مورد استفاده قرار مي گيرد. در اين پژوهش فراواني جمعيت پادمان به عنوان شاخص زيستي در دو منطقه شهري و جنگلي واقع در شهرستان سوادكوه، استان مازندران مورد بررسي و مقايسه قرار گرفته است. براي اين منظور از مهر 1400 تا شهريور 1401 نمونه برداري هايي به صورت منظم توسط آگري با قطر 5 سانتيمتر از عمق 15 سانتيمتري خاك انجام گرفته شد. سپس نمونه هاي جمع آوري شده شمارش و در حد خانواده شناسايي صورت گرفت. محاسبه ميانگين و فراواني جمعيت پادمان به كمك نرم افزار Excel انجام شد. مقايسه فراواني خانواده هاي مهم پادمان نشان داده است، در اكوسيستم جنگلي ميانگين تعداد افراد خانواده هاي Isotomidae، Onychiuridae، Neanuridae، Neelidae و راسته Sympypelona بيشتر از خانواده هاي Entomobryiade و Hypogastruridae و در اكوسيستم شهري ميانگين تعداد افراد موجود در خانواده هاي Entomobryiade و Hypogastruridae بيشتر از ميانگين ديگر خانواده ها بوده است. طبق اطلاعات به دست آمده، در نهايت، از تعداد 629808 پادم جمع آوري شده، اكوسيستم جنگلي با 404076 فرد، بيشترين فراواني را دارا مي باشد. نسبت فراواني جمعيت پادمان در اكوسيستم جنگلي (مناطق دست نخورده) 1.79 برابر فراواني پادمان در اكوسيستم شهري بوده است. چنين به نظر مي رسد شهرنشيني باعث تخريب محيط زيست و كاهش تنوع زيستي و تراكم موجودات آن مي شود.