فرآيند بازسازي مسكن و ساماندهي پس از سانحه زلزله هاي ده سال اخير در ايران

The process of housing reconstruction and organizing after earthquakes The last ten years in Iran

زلزله هاي شديد همواره با آسيب به بخش مسكوني، زندگي مدار را مختل مي كنند. استفاده از منابع عمومي براي منافع شخصي، تأخير و كندي روند بازسازي، وعده هاي بي پشتوانه و عملي نشده، بوروكراسي اداري حاكم بر صدور مجوزها، باور به حرام بودن وام بانكي، فقر و نابرابري جنسيتي، فقدان تجربه و آمادگي متوليان امور بازسازي، عدم مشاركت مردم، فقدان آمادگي بازسازي كنندگان، بي توجهي به كيفيت مسكن، عدم تناسب ميزان وام با هزينه هاي ساخت و ساز، فقدان تاب آوري، چالش هاي كلان اقتصادي كشور، از اصلي ترين چالش هاي بازسازي پس از زلزله هاي در ده سال اخير ايران بوده، اين پژوهش به دنبال پاسخ به اين سؤال است كه، اين فرايند با چه چالش هايي مواجه بوده است؟ لذا پژوهش حاضر به بررسي عوامل تأثيرگذار بر آن در شهر هاي مختلف ايران پرداخته است. براي تحليل اطلاعات و مصاحبه ها از تحليل تماتيك استفاده شده است. يافته هاي اين مطالعه نشان داد كه فقدان دولت محلي كارآمد. نتيجه اين كار بازسازي فيزيكي ناقص و ناتمام است. حادثه ديدگان، تكميل مسكن و سرپناه را به عنوان يكي از مهمترين راه ها براي خروج از سرگرداني و بلاتكليفي اجتماعي مي دانند. داشتن برنامه اي همه جانبه براي حوزه بازسازي كه علاوه بر بازسازي فيزيكي ساير حوزه هاي اجتماعي از قبيل، توجه به نيازها و توانائي هاي گروه هاي آسيب پذير، توجه به مسائل فرهنگي و كيفيت محيط شهري را نيز شامل شود، از ضروريات مي باشد.