تحليل نقوش اساطيري ساساني و تاثير بر گرافيك ايران

Analysis of Sasanian mythological motifs and their influence on Iranian graphics

اسطوره شناسان تا به حال تعريف دقيق و مشخصي براي اسطوره ارائه نكرده اند. علت آن است كه آنها به اسطوره از روي اعتقاد و ايمان مي‌‌نگرند. آنان به دنبال اين انديشه « اشتروس» كه براي درك انديشه وحشي بايد با او مثل او زندگي كرد نه تنها به ساختار بلكه به عملكرد جاده‌ي اسطوره در جامعه و در واقع به اعجاز آن در ايجاد همبستگي قومي‌‌و عقيده اي، ايمان مي‌‌آورند و به همين دليل براي آنها اسطوره با نماد زنده، بسيار مهمتر از نمادهاي كهن است. به طوركلي تعريف اسطوره به ديدگاه اسطوره شناسي و اسطوره پژوه بستگي دارد. از اسطوره دو تعريف متضاد در دسترس است: 1- تعريف علماي اسطوره شناس معاصر كه در آن معناي رمزي مي‌‌يابد. 2- تعريف مرسوم و متداول تا زمان حاضر كه آن را «بي معني» پنداشته است. در حقيقت بعضي از واژه اسطوره فقط داستاني موهوم برداشت مي‌‌كنند. و برخي ديگر الگويي با منشاء فوق انساني و همچون سنتي مقدس كه از پيشينيان به بازماندگان مي‌‌رسد اسطوره تلاش مي‌‌كند بر واقعيت خلقت دست يابد و اين وسيله ايست براي حركت بسوي جلو ولي آنچه از حاصل اين تلاش امروز در دست ماست ؛ صورتي است كه عالم تخيلي قوي آن را از بدنه ملموس و زميني خود جدا مي‌‌كند. تخيلي كه در اسطوره جلوه مي‌‌كند شبيه تخيلي است كه در هنر جلوه گر مي‌‌شود. اگر تخيل در هنر عامل موثر فردي هنرمند است، تخيل در اسطوره عاملي است گروهي و قومي‌‌كه سينه به سينه در آن وارد مي‌‌شود و آن را مي‌‌آرايد. بنابراين منطقي خواهد بود اگر بگوييم اسطوره تجلي هنري بخشي از انديشه‌هاي ديني بشر در دوره‌هاي ابتدايي است و منظور از اين بيان اين است كه ثابت كنيم كه اسطوره نه افسانه، نه داستان و نه خيال صرف است بلكه تلاشي جدي براي دست يافتن به هدف مقصود و فلسفه جهان آفرينش است و در مرحله بعد يعني بعد از رسيدن به هدف‌هاي بالا، هدف، يافتن روش و فلسفه زندگي زميني است. اگر آفرينش هدفمند نباشد، زندگي نيز پوچ و بي هدف خواهد بود و اين امر با طبيعت بشر سازگار نيست. هدف مقاله حاضر تحليل نقوش اساطيري ساساني و تاثير بر گرافيك ايران مي باشد.