تحليل شاخص هاي كيفيت زندگي در محلات شهري (مطالعه موردي : منطقه 4 شهر مشهد)

Analysis of quality of life indicators in urban areas (case study: District 4 of Mashhad city)

اگر چه شهر و شهر نشيني خود يكي از مهم ترين شاخص هاي رفاه ،توسعه اجتماعي و اقتصادي محسوب مي شود. اما اين افزايش جمعيت پيامد هاي فضايي گسترده اي دارد و مسائل ، مشكلاتي را به همراه داشته كه منجر به افت شديد كيفيت زندگي شهروندان شده و گريبان گير حكومت هاي ملي ، محلي و مديريت شهري شده است. كيفيت زندگي شهري يكي از مهم ترين حوزه هاي مطالعاتي شهري در كشور هاي مختلف استو از انجا كه مهم ترين هدف برنامه ريزان و مديران شهري ، افزايش سطح كيفيت زندگي در شهرها و بالا بردن ميزان رضايت مندي در بين شهروندان است ، به همين جهت مطالعه كيفيت زندگي خصوصا در سطح محله هاي شهري از اهميت خاصي برخورداراست. اين پژوهش از نظر ماهيت و روش شناسي داراي رويكرد توصيفي- تحليلي و از نظر هدف از نوع كاربردي مي باشد. اطلاعات و داده هاي مورد نياز از سازمان هاي مربوطه ؛ آمار بدست آمده است.كه محلات منطقه 4 شهر مشهد در شاخص اقتصادي و تاثير آن بر كيفيت زندگي محلات شهري مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج به دست آمده نشان مي دهد كه كيفيت زندگي در قلمرو شاخص اقتصادي در محلات مركزي مناسب ارزيابي مي شود .و محلات شرقي از كيفيت پاييني برخوردار هستند مجموع در قلمرو شاخص اقتصادي بايد محله هاي ايثار ، طلاب ، شهيد قرباني و پنج تن آل عبا در اولويت برنامه ريزي هاي اقتصادي مديريت شهري قرار بگيرد.