بررسي فاكتورهاي موثر بر معماري باغ ايراني از شكل گيري تا اجرا

Investigating factors affecting Iranian garden architecture from formation to implementation

باغ ايراني پديده اي فرهنگي، تاريخي در سرزمين ايران است و معمولا به صورت محدوده اي محصور كه در آن گياه، آب و ابنيه در نظام معماري مشخصي با هم تلفيق مي شوند و محيطي مطلوب، ايمن و آسوده براي انسان به وجود مي آورد، ساخته مي شود.(شاهچراغي. 1389. 41)مفهوم فرهنگ و طبيعت كه جداي از يكديگرتفسير مي‌شوند به گونه اي مكمل يكديگر و در رابطه با هم عمل مي‌كنند.هويت فرهنگي افراد تحت تأثير محيط پيرامون آنها شكل مي‌گيرد و خيلي اوقات آثار و آفريده‌هاي زيباي دست ساز بشر موجب دلپذير شدن محيط مي‌شودو از اين طريق طبيعت تحت تاثير فرهنگ قرار مي‌گيرد.يكي از شاخه هاي مهم رشد فرهنگي هر سرزميني رشد و اعتلاي معماري آن سرزمين و نمايش و معرفي هنرهاي بومي آنجا به ديگر سرزمين ها مي باشد.توجه به حفظ آثاربومي و بررسي آنان نه تنها نيازي فرهنگي است بلكه پاسخگوي نيازها و راه حلي در جهت تداوم آن آثاراست.استان اصفهان تا كنون به دلايل متعدد رويكرد بومي خود را حفظ كرده است و به تبع آن از تغييرات اساسي مصون مانده و هنوز تداوم آنها در استان از بين نرفته است. لذا اين مقاله به بررسي عوامل موثر در شكل گيري باغ ايراني پرداخته است .روش پژوهش توصيفي تحليلي و از طريق منابع كتابخانه يي و تاريخي صورت گرفته است.