بررسي اثر حرارت بر مقاومت كششي، خمشي و ضربه اي بتن خودتراكم حاوي سنگدانه بازيافتي گرانيتي و الياف

Investigating the effect of heat on tensile, bending and impact strength of Self compacting concrete containing recycled aggregate and fibers

حرارت بالا يكي از مهم‌ترين فرآيندهاي زوال فيزيكي است كه دوام سازه بتني را تحت تاثير قرار مي‌دهد. در حرارت بالا كاهش مقاومت، ترك‌خوردگي و در شرايط خاص، خرد شدن ممكن است اتفاق بيفتد؛ اما با اضافه نمودن الياف مي‌توان آن‌را به حداقل كاهش داد. صنعت ساختمان، بزرگ‌ترين مصرف‌كننده مصالح و برداشت‌كننده مواد از زمين و در عين حال بزرگ‌ترين توليدكننده ضايعات و زباله‌هايي است كه به محيط زيست وارد مي‌شوند. يكي از راه‌هاي مناسب جهت كاهش مصرف مصالح، بازيافت و به‌كارگيري مجدد مصالح دورريختني مي‌باشند. ساخت بتن‌هاي حاوي سنگدانه‌هاي بازيافتي به‌عنوان يك استراتژي اساسي جهت دست‌يابي به توسعه پايدار محسوب مي‌گردد. لذا در اين تحقيق، بررسي خصوصيات مكانيكي بتن خودتراكم اليافي داراي سنگدانه بازيافتي تحت اثر دماهاي 300، 400 و 500 درجه سانتي‌گراد صورت گرفته است. نتايج نشان داد كه افزودن الياف و سنگدانه‌هاي بازيافتي گرانيتي باعث افزايش مقاومت خشي، كششي و مقاومت ضربه‌اي نمونه‌ها شده است. همچنين افزايش حرارت تا 500 درجه سانتيگراد منجر به كاهش مقاومت كششي، خمشي و ضربهاي شده است. تاثير الياف در افزايش مقاومت در برابر ضربه بيش‌تر از سنگدانه گرانيتي است.