بررسي تاثير شيوه نوين تدريس در آموزش مجازي

داشتن دانش و تخصص براي اشتغال در شغل معلمي، شرط لازم بوده اما كافي نيست و بايد به دانش و مهارت عملي در اصول و روشهاي تعليم و تربيت نيز مجهز باشد. از جمله فنون تعليم و تربيت كه هيچ معلمي از آن بي نياز نيست، آشنايي با شيوه هاي نوين تدريس و ارزشيابي است. هدف از اين مقاله بررسي تاثير شيوه نوين تدريس در آموزش مجازي و ارائه راهكار و نمونه روش هاي نوين در آموزش مجازي است.روش به كار رفته در اين مقاله، روش توصيفي از نوع مروري است كه به شيوه كتابخانه اي انجام شده است. با توسعه آموزش هاي مجازي، نياز به ايجاد نگاهي نو و كاربردي به فرايند آموزش ضروري است. نگاهي كه فراتر از آموزش هاي سنتي معلمان باشد و شرايط محيطي را به گونه اي بكار گيرد تا آموزش را بدون نياز به حضور فيزيكي افراد تداوم بخشد. يكي از رويكردهاي مدارس در حوزه تربيتي،تربيت دانش آموزان خالق و نوآور است. دستيابي به اين امر مستلزم بهره مندي از امكانات و ابزارهاي موجود است،باتوجه به گسترش فناوري هاي نوين در سطح جهاني و بهره مندي همه افراد،نظام آموزش و پرورش به عنوان يك نام پيشرو در امر تبيت دانش آموزان مي تواند از اين ابزارها استفاده نمايد.آموزش در فضاي مجازي به عنوان راه حلي براي اين مسئله به وجود آمد و فرصتهاي جديدي را در عرصه زندگي و يادگيري، به ويژه براي بزرگسالان فراهم آورده است. گرچه روش هاي متداول آموزش و تدريس در خيلي از مواقع از نظر اجرا خيلي ساده تر از روش هاي نوين است، ليكن هنگامي كه اثربخشي آموزشي و كيفيت يادگيري مورد توجه باشد، لازم است از روش و فناوري هاي جديد استفاده شود.