آموزش مجازي در دوران كرونا و تكنيك هاي بهبود آن

پژوهش حاضر به بررسي آموزش مجازي در دورن كرونا و عوامل موثر در بهبود كيفيت آن مي پردازد. تا قبل از پاندمي كرونا، آموزش مجازي انتخاب گروه خاصي از افراد بوده و صرفا جنبه ي تجملاتي داشته ولي در حال حاضر به عنوان يك ضرورت در مواجهه با كرونا ويروس اجرا مي شود و از آنجايي كه آموزش مجازي بدون آمادگي قبلي در مدارس به كار گرفته شد، بدون شك داراي مشكلاتي در حوزه هاي آموزش، معلم و مدرسه، توليد محتوا، نحوه ي يادگيري دانش آموزان و همچنين تهيه ابزار و زيرساخت هاي مورد نياز براي اين نوع آموزش مي باشد. در اين مقاله سعي شده است علاوه بر شناسايي مزايا و محدوديت هاي آموزش مجازي، به بررسي تكنيك هاي بهبود اين نوع آموزش بپردازيم. با در نظر گرفتن مشكلات آموزش مجازي و ارائه راهكارهاي بهبود آن و ضرورت توليد محتواي استاندارد، مي توان جهت فراهم كردن زيرساخت هاي آموزش مجازي و پايه ريزي بستر فرهنگي براي پذيرش آن اقدام كرد به طوري كه، در آموزش هاي مجازي پساكرونا نيز مفيد واقع شود.