بررسي رابطه تسهيم دانش بر كيفيت گروه كاري با نقش ميانجي انگيزش ورزشي در كاركنان اداره كل ورزش و جوانان استان خراسان جنوبي

هدف از انجام اين پژوهش بررسي رابطه تسهيم دانش بر كيفيت گروه كاري با نقش ميانجي انگيزش ورزشي در كاركنان اداره كل ورزش و جوانان استان خراسان جنوبي بود. اين پژوهش از نوع توصيفي كه به‌صورت تحليلي- پيمايشي انجام گرفت. جامعه آماري شامل كليه كاركنان اداره كل ورزش و جوانان استان خراسان جنوبي به تعداد 142 نفر بودند و بر اساس جدول مورگان 108 نفر به‌عنوان نمونه آماري در نظر گرفته شد. براي جمع‌آوري يافته‌هاي تحقيق از سه پرسشنامه كيفيت كار تيمي هوگل و گموئندن (۲۰۰۱)، پرسشنامه تسهيم دانش ديكسون (2000) و پرسشنامه ارزيابي انگيزه‌هاي ورزشي پلتير و همكاران (۱۹۹۵) استفاده شد. به منظور بررسي پايايي پرسشنامه‌ها با استفاده از آلفاي كرونباخ، ضريب آلفا به ترتيب 79/0، 82/0 و 88/0 به دست آمد. تجزيه‌وتحليل در دو سطح آمار توصيفي و استنباطي انجام شد. در بخش آمار توصيفي از مشخصه‌هاي آماري مانند فراواني، درصد، ميانگين و انحراف معيار و در بخش آمار استنباطي از ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد رابطه مثبت معناداري بين تسهيم دانش و كيفيت گروه كاري و انگيزش ورزشي وجود دارد. مي‌توان نتيجه گرفت با سهيم كردن اعضا در تعيين سمت‌وسوي آتي واحد كاري‌شان، باعث شوند آن‌ها عملكرد بهتري از خود به نمايش بگذارند و با ارزش نهادن به كار آن‌ها در سازمان، باعث تنوع شغلي و ايجاد حس عضويت در آن‌ها شوند و موجبات بر ارتقاي كيفيت كاري و انگيزش شغلي كاركنان را فراهم آورند.