فناوري اطلاعات و ارتباطات و نقش آن در ارتقاي كيفيت تعليم و تربيت

نظام‌هاي آموزشي هر كشور به عنوان متوليان اصلي در بخش‌هاي آموزشي و پژوهشي و در راستاي تعليم و تربيت نيروهاي متخصص و كارآمد نقش داشته‌ كه با تاثيرپذيري از فناوري‌هاي اطلاعات و ارتباطات نوين، موجب ارتقاي سطح دانش عمومي و مهارت متخصصان در همه سطح مي‌گردد، و در نهايت تاثيرات عميقي بر زندگي انسان‌ها داشته است كه مهمترين و عميقترين اين تاثيرات در زمينه آموزش و يادگيري و به عبارتي تعليم و تربيت مي‌باشد. فناوري اطلاعات و ارتباطات به دليل قدرت تحول‌پذيري و توانايي برقراري ارتباط پويا كه مي‌تواند با دانش‌آموزان داشته باشد ، از نقش مهمي در انتقال دانش برخوردار است. درباره تاثير فناوري اطلاعات و ارتباطات درحوزه تعليم و تربيت دو رويكرد وجود دارد؛ رويكرد اول كه به رويكرد اصلاح‌گرا معروف است، براين باور است كه اثر فناوري اطلاعات و ارتباطات بر آموزش و پرورش تدريجي بوده و اين پديده باعث مي‌شود كه آموزش به شيوه سنتي، تنها به گونه‌اي كارآمدتر انجام شود. در كنار اين رويكرد، رويكرد تحول‌گرا مطرح است كه معتقد به تحول‌زايي فناوري اطلاعات و ارتباطات در آموزش و پرورش مي‌باشد و بر اين باور است كه فناوري اطلاعات و ارتباطات، ابزارها و حتي خط‌مشي‌ها و اهداف تعليم و تربيت را به صورت اساسي تغيير داده و متحول مي‌كند . اين مقاله تلاش دارد با بيان مفهوم و كاربرد فناوري اطلاعات و ارتباطات در حوزه تعليم و تربيت، به تاثير آن در ارتقاي كيفيت تعليم و تربيت بپردازد.