آموزه‌هاي اخلاقي در سبك زندگي حضرت آدم عليه السلام از ديدگاه قرآن كريم

تربيت انسانها و رسيدن آنها به تكامل اخلاقي، يكي از مهمترين اهدافى است كه اديان الهي بر آن تاكيد كردند؛ اما امروزه عوامل متعددي باعث القاي سبكي از زندگي شده است كه يكي از مهمترين آثار آن، زوال اخلاق در جوامع انساني است. خطر تغيير سبك زندگي و كم رنگ شدن آموزه‌هاي اخلاقي، خصوصا در جامعه اسلامي، اهميت پژوهش پيرامون سبك زندگي منطبق با آيات قرآن را بيش از پيش آشكار ميسازد. با توجه به خلقت حضرت آدم عليه السلام به عنوان اولين انسان و جعل ايشان به مقام خلافت الهي در زمين، اين نوشتار كوشيده است با بررسي آيات مربوط به سبك زندگي اين پيامبر الهي و جستجو در تفاسير مختلف، به روش توصيفي- تحليلي، آموزه‌هاي اخلاقي را از اين آيات استخراج كند. پژوهشهاي انجام شده، به اين نتيجه دست يافت: آموزه‌‌هاي اخلاقي در اين آيات به دو بخش اخلاق فردي و اجتماعي تقسيم شده كه قسمت اول شامل: حيا، دعوت به تفكر ، پايبندي به عهد و پيمان، مراقبت دائمي، توبه، اخلاص و قناعت است. بخش دوم نيز عبارت است از: دشمن شناسي، توجه به لياقت‌ها در سپردن مسئوليت‌ها و نشان دادن راه صحيح قبل از منع كردن.