مطالعه تطبيقي وحدت اديان از ديدگاه ابن عربي در پيشبرد اهداف انقلاب اسلامي با رويكرد قرآن و عترت

با آغاز انقلاب اسلامي و فرمان صدور انقلاب امام خميني استفاده از ظرفيتهاي جديد در عرصه‌هاي علوم انساني، ديدگاه جديدي بر جهان ساري و جاري كرد كه نه به بلوك غرب و سرمايه داري و نه به شرق كمونيستي متكي بود و همچون درختي كه تازه كاشته شده در پي رشد و نمو و تعالي بوده است. در نامه تاريخي امام به گورباچف رئيس جمهور شوروي سابق، اشاره به ابن عربي و كتب و انديشه‌هاي ايشان گرديد، اين اشاره نه تنها بر مباني علمي و نظري ابن عربي استوار است بلكه با بكار بستن آن توسط بلوك‌هاي غربي و شرقي افق جديدي را بر اين دول روشن و آشكار مي‌كند، مقوم اين ديدگاه تائيد ولي فقيه زمان حضرت امام خامنه‌اي (دام ظله) در بيانيه گام دوم و دستور تمدن سازي ايشان مبتني بر صدور انقلاب است. با اين اشارات و فرامين امامين انقلاب اسلامي ايران استفاده از مباني نظري ابن عربي با رويكرد قرآن و اهل بيت رهگشاست. از جمله يكي از مهم‌ترين اعتقادات عده‌اي از عرفاي اسلامي، اعتقاد به وحدت اديان بوده و مي‌گويند: اديان توحيدي در راستاي رستگار كردن بشر در طول هم هستند. آن‌ها بين ظاهر و باطن دين، تفكيك قائل مي‌شوند و گوهر و جوهره اديان را واحد مي‌دانند. اعتقاد به وحدت اديان از مؤلفه‌هاي انديشه وحدت وجودي محيي الدين ابن عربي است طوري كه وحدت وجود و وحدت اديان درانديشه وي پيوندي عميق و ژرف دارد، او اختلافات را ماحصل نگاه‌هاي سطحي و تفاوت در ديدگاه‌ها برمي شمارد. در اين پژوهش سعي بر آن است با بررسي كتابخانه‌اي به اين ديدگاه و تطبيق آن بر انقلاب اسلامي با رويكرد قرآن و اهل بيت به جهت پيش برندگي انقلاب اسلامي پرداخته شود