بازچرخاني و بهينه سازي مصرف زهاب نيشكر در مزارع نيشكر استان خوزستان. (مطالعه موردي مزارع كشت و صنعت نيشكر اميركبير)

زراعت نيشكر خوزستان سالانه حدود 3 ميليارد مترمكعب آب نياز دارند كه حدود يك‌سوم آن به زهاب تبديل مي‌شود بهينه‌سازي مصرف و بازگشت بخشي از اين زهاب توليدي مي‌تواند در بقاء اين صنعت مؤثر باشد. با توجه به كمبود منابع آب رودخانه كارون در فروردين 1400 بازچرخاني زهاب، در دستور كار قرار گرفت. در گام اول همبستگي بين كاهش رشد ساقه ني با كاهش ميزان آب (تنش خشكي) و در گام دوم همبستگي بين كاهش رشد با افزايش ميزان شوري آب (تنش شوري) بررسي شد. نتايج بيانگر همبستگي منفي قوي‌تر بين رشد و تنش خشكي (*523/0-=r) و همچنين همبستگي منفي بين رشد و تنش شوري (*403/0-=r) مي‌باشد. لذا، اقدام به اختلاط زهاب با شوري 9/5 dS/m ، با آب كارون با شوري 05/3 dS/m، گرديد، ( ميانگين شوري آب تحويلي به مزارع 91/3 dS/m ). نتايج نشانگر بهبود سبزينگي مزارع بود. ضمناً در نيمرخ خاك با افزايش عمق خاك، ميزان شوري و غلظت يون كلر كاهش‌يافته است. نتايج نشان‌مي‌دهد كه امكان بهينه‌سازي مصرف و بازگشت بخشي از اين زهاب توليدي در چرخه توليد نيشكر وجود دارد. اگرچه، نيشكر به عملكردهاي پتانسيل دست نمي‌يابد، ولي به سودمندي اقتصادي اين صنعت و پايداري محيط‌زيست كمك خواهد شد.