الگوي نقش‌آفريني حوزه و دانشگاه در تمدن‌سازي مبتني بر منظومه فكري امامين انقلاب اسلامي

حاكميت اسلام در جهان و تحقق تمدن نوين اسلامي به‌عنوان مهم‌ترين آرمان و چشم‌انداز نهايي، همواره مورد تأكيد امامين انقلاب اسلامي قرار داشته است. رسيدن به اين آرمان والا بدون نقش‌آفريني ويژه توسط نهاد علم (حوزه‌هاي علميه و دانشگاه‌ها) كه تغذيه فكري و علمي جامعه را بر عهده دارند، ميسر نخواهد شد. اما اين امر چه ملزوماتي دارد و چگونه و با چه كيفيتي بايد اتفاق بيفتد؟ اين مقاله درصدد است تا به اين موضوع پرداخته و چگونگي نقش‌آفريني حوزه و دانشگاه را از مجموعه بيانات و تدابير امامين انقلاب اسلامي استخراج نمايد. براي رسيدن به اين هدف از روش كيفي «تحليل مضمون» استفاده شده و با استخراج 1736 مضمون اوليه، الگويي مشتمل بر ابعاد، مؤلفه‌ها و شاخص‌هاي نقش‌آفريني نهاد علم در تحقق تمدن نوين اسلامي تدوين گرديد. اين الگو داراي دو بُعد اساسي «پرورش انسان» و «توسعه حكمت» است. «پرورش انسان» داراي 4 مؤلفه «الزامات كلي»، «تربيت فكري و اعتقادي»، «تربيت فرهنگي و اخلاقي» و «تربيت علمي و مهارتي» بوده و «توسعه حكمت» شامل 4 مؤلفه «الزامات كلي»، «توليد فكر»، «توليد علم» و «فنّاوري و نوآوري» است. در ذيل هركدام از اين مؤلفه‌ها نيز شاخص‌هايي وجود دارد كه الگوي نقش‌آفريني حوزه و دانشگاه را در تحقق تمدن نوين اسلامي، تبيين مي‌نمايند.